• 18 FEB 21
    • 0

    Interview Dicky Janssen (56 jaar)

    Dicky Janssen (56 jaar) is in augustus van de trap gevallen en kwam op de spoedeisende hulp terecht. Ze had bloedingen in haar hoofd, diverse kneuzingen en een gebroken pols. Ze heeft 4 weken met haar arm in het gips gezeten. Na die 4 weken bleef ze klachten houden en was erg onzeker over haar kunnen. Zo is ze bij Fysiotherapie Wijnhoven-Gierman terecht gekomen. Eerst onder behandeling bij Nienke en daarna werd de behandeling door Edwin en Marten opgepakt. Want wat bleek: Dicky had een frozen shoulder. Inmiddels gaat het weer een stuk beter met haar!

    Kunt u iets over de behandeling vertellen?

    “Ik kwam met polsklachten bij Nienke terecht. De intake verliep prima, ik had er een prettig gevoel bij. Na de intake werd ik begeleid bij de oefeningen en gemasseerd als ik op afspraak kwam. Dit gaf mij een stukje zekerheid over mijn kunnen. Ik had namelijk nogal wat vragen: doe ik te veel, doe ik te weinig, doe ik het goed? Ik voelde me in het diepe gegooid door het ziekenhuis. Nienke gaf me weer een stukje zekerheid maar ze vertelde ook dat ik niet te ongeduldig moest zijn.”

    Wat waren uw klachten precies?

    “Door de val had ik eerst last van mijn pols. Toen de behandeling aan de pols bij Nienke klaar was, bleef ik last van mijn schouder houden en kon hier niet veel meer mee. Omdat Edwin en Marten zijn gespecialiseerd in de schouder, ben ik bij hen terecht gekomen. Toen werd de diagnose ‘frozen shoulder’ gesteld. Ik was er nogal cynisch over. Je hoort het zoveel tegenwoordig, maar na alles wat ik hoorde, klopte de diagnose wel voor mij.”

    Hoe wordt een frozen shoulder behandeld?

    “Mijn schouder wordt om de 2 weken gemasseerd en ik voel echt wel verschil voor en na de behandeling. Door wie ik behandeld word, Martin of Edwin, , is afhankelijk van wie er op welk moment werkt.  Ook krijg ik aanwijzingen voor oefeningen en hoe ver ik daarin kan gaan. Dat verandert met de tijd. In het begin mocht ik geen pijn voelen. Inmiddels moet ik door de pijn heen oefenen.”

    Hoe maakt u het proces mee?

    “Ondanks dat ik ongeduldig ben, wil ik het gerust de tijd gunnen. Noem het investeren, ik wil nu geen tijd verliezen. Hiermee bedoel ik dat ik niet later te horen wil krijgen dat ik iets anders had moeten doen of eerder aan de bel had moeten trekken of zoiets. Ik weet sinds de eerste behandeling dat dit een proces van maanden maar ook van jaren kan zijn.”

    Hoe gaat het nu met u?

    “Goed. Dat kan ik inmiddels wel zeggen. Daarvoor was ik ook al tevreden. Iemand zei tegen me; het komt te paard en het gaat te voet; een ongeluk is zo gebeurd maar je kan er nog heel lang last van houden.”

    Laat een reactie achter →

Laat een reactie achter

Cancel reply